Ergenlik Bir Nöronal Budanma Krizidir

Tacize ve şiddete uğramış bir kişi travmasını aktarır . Toplumlar da travmalarını yeni jenerasyonlara aktarırlar. Ahlak cazip bir şey değildir. Ahlaka vurgu yapan bir lisana teslim olmak, dostluğa, cinselliğe ve ötekine kendini bırakamamak anneden çocuğa geçen kuşkulardan dolayıdır. Muvaffakiyet bazen özgüvensizlikten de doğar. Kendisinden öteki herkesin çocuğuna ziyan vereceğini düşünen bir bayan onu hakikat yetiştirmek ve korumak ismine diğerlerinin ahlaksız olduğunu vurgulamış olur. Ahlaklı olabilmek ismine diğerlerini harcamak ahlaklılık değil ikiyüzlülüktür. Çocuğa daima ahlaklı ol dediğimiz vakit sahtecilik yapmış oluruz

Güzelliğin de berbatlığın de tek bir bünyede barınamayacağını ,iyilik ve kötülük tanımlamalarının tam olarak mümkün olamayacağını çocuğumuza aktarmamız gerekir. Ahlak sahibi olmamız için kendi gerçekliğimizle barışık olmanız gerekir. Berbatın içinde güzelin , yeterlinin içinde berbatın olduğu tahminen de insan yavrusunun tek gerçekliğidir.

Ergenlik bir krizdir, zira anne babanın da kimlik sıkıntıları ortaya çıkabilir. Ergenlik bir krizdir, zira bir ıstıraba elveda öteki bir acıya merhaba diyoruz. Çocukluk cehenneminden ergenlik cehennemine geçiyoruz. Ergen kendilik tarifini yaparken çatışmak durumundadır. Çatışma ergenin olmazsa olmazıdır. Bu bir nöronal budanma krizidir.

Genlerinde taşıdığı mizaç özellikleri, bakım vereniyle girdiği alakanın tesirleri ve toplumsal etrafının üzerindeki tesirleriyle gayret eden genç bir taraftan da vücudundaki fizikî değişimlere ahenk sağlamaya çalışır. Tüm bunların işine yarayanını alıp işine yaramayanını budadığı temaslarının gözden geçirildiği bu devirde ergenin kendi hudutlarını belirlemek için sağlam hudutlara muhtaçlığı vardır. Çatışmasındaki temel mantık ,kendi sonlarını ebeveynin hudutlarını aşarak belirleyebilmektir. Bebek büyürken , odasında hortlaklar dolaşır. Ebeveynlerinden 14 kişi ile birlikte yaşar. Anne babası ve onların anne babalarının gözle görülmeyen güçleri bebeğin odasında dolaşmaktadır. Aktarılan bilgi insan yavrusunun genlerinin içeriğinin sosyokültürel tesirlerle şekillenmiş halidir. Gençlik bu transferin kişiliğe dönüştürüldüğü sancılı süreçtir. Bu devrin sağlıklı atlatılabilmesi anne babanın kendileriyle yüzleşebilme hamasetiyle mümkün olabilir. Kendi ergenliklerini inkar ederek çocuklarının ergenliğine haset eden ebeveynlerle dolu her yanımız

Günümüzde ebeveyn olanların en büyük handikapı tahminen de kendi ergenliklerini şimdi bitirememiş olmalarıdır. Ebeveynlerin zalim olduğu vakitte çocuk , çocukların zalim olduğu vakitte ebeveyn olmak bu nesle kimlik bulma zahmeti yaşatmıştır. Çocuğumun arkadaşıyım safsatası da buradan besleniyor. Ergen münasebetlerde tutarlılık ve devamlılık ister. Ergenin anne babasının arkadaşlığına değil yol göstericiliğine muhtaçlığı vardır.