Jurassic World Hakimiyet: Film serisinde yapılan hatalar neler?

Universal Studios/Amblin Entertainment Bilim insanları Jurassic Park sinemasında görülen hayvanların gerçek hallerine benzemeyebileceğini söylüyor.

Jurassic World: Hakimiyet, 1993 yılında başlayan tarih öncesi bahisli sinema serisinin son imali.

Tanıtım kampanyasının bir modülü olarak sinemanın, dinozorların dünyanın hakimi olduklarının görüldüğü birinci beş dakikası Ekim ayında YouTube üzerinden gösterime sunulmuştu. Tyrannosaurus (T-Rex) bir kral, kendisini tahttan indirmek isteyen dört metrelik ve altı tonluk Giganotosaurus’la savaşıyordu.

Hollywood dünyamızın 66 milyon yıl evvel nasıl göründüğünü gösteren bir pencere açmış üzere görünüyor, değil mi?

Bilim beşerlerine nazaran pek de o denli değil.

Yönetmen Steven Spielberg’e birinci iki sinemada (Jurassic Park ve Kayıp Dünya) danışmanlık yapan ünlü Amerikalı paleontolog Jack Horner BBC’ye, “Jurassic Park sinemalarının belgesel olmadığını aklınızda tutmanız gerekiyor” diyor:

“Steven eğlenceli bir sinema yapmaya çalışıyordu. Hiçbirimiz belgesel üslubu bir sinema yapmak istemedik.”

Fakat ne kadar gerçekçiydiler? Horner ve öteki bilim beşerlerine Jurassic Park sinemalarındaki dört büyük yanılgıyı sorduk. İşte onlardan kimileri.

1. T-Rex ve Giganotosaurus asla karşılaşmadı

Universal Studios/Amblin Entertainment T-Rex ve Giganotosaurus’un müsabakası hiç yaşanmadı.

Paleonlolog Riley Black’e nazaran, Jurassic World: Hakimiyet’te gördüğümüz Tyrannosaurus ve Giganotosaurus ortasındaki savaş aslında hiçbir vakit gerçekleşmedi. Bunun iki sebebi var.

“Bu iki dinozor yalnızca birbirlerinden milyonlarca yıl farklı yıllarda yaşamakla kalmadı, birebir vakitte farklı kıtalarda yaşadılar” diyor sinemanın danışmanlarından Black.

Tyrannosaurus rex, Kretase devrinin sonlarında ve Kuzey Amerika’da yaşadı, bundan 68 milyon yıl kadar evvel. Giganotosaurus ise dünya üzerinde 99 milyon yıl evvel Güney Amerika’da var oldu.

Bu, Jurassic World: Hakimiyet’in kronolojik ve coğrafik olarak kullandığı sanatsal lisansın tek örneği değil.

Black, sinemada kimi öbür hayvanların da yaşadıklarından farklı devirlerde ve bölgelerde yaşıyor üzere görüldüğünü belirtiyor ve ekliyor:

“Ayrıca Hollywood’un birbiriyle savaşan canavarlar temasına da dönüş yapıyoruz.”

2. Velociraptorların tüyleri var

Getty Images Jurassic Park’ın sanatsal lisans örneklerinden biri de, gerçekte çok daha küçük ve tüylü olduğunu düşünülen Velociraptor.

Bilim beşerlerine nazaran öteki bir kusur da “korkunç” velociraptorların betimlemesiyle ilgili yapılmış.

Jack Horner, “Yırtıcı kuşların tüylü olduğunu biliyoruz” diyor:

“Steven Spielberg ve ben bunu tartıştık, lakin bu teknolojik olarak imkansızdı zira tüyleri canlandırmak çok zordu.”

Black de, Velociraptor’un dizaynının daha çok, öteki bir tarih öncesi hayvana benzediğini belirtiyor.

Filmlerdeki hali Michael Crichton tarafından yazılan bir romandan esinlenilmişti. Crichton, insan uzunluğundaki dinozorlar olarak tanım etse de bilim insanları gerçek Velociraptorların bir hindiyi geçmeyecek büyüklükte ve tüylü olduklarını söylüyor.

3. Dinazorlar daha renkliydi

Universal Studios/Amblin Entertainment

Horner bazen Jurassic Park için neden bilim danışmanı olarak işe alındığını anlamadığını, Steven Spielberg’ün genellik kendi başına nazaran çalıştığını söylüyor.

“Beni gruba almaları enteresandı zira benden tavsiye almadılar, lakin sanırım biraz güvenilirlik ve onları onaylayacak birini istediler.”

Horner’ın onaylamadığı kararlardan biri hayvanların renkleriydi.

“Bence dinozorlar bizim onları yaptığımızdan daha renklilerdi. Onların soyunu devam ettiren kuşlar ekseriyetle öyleler” diyor ve ekliyor:

“Ancak Steven bunu istemedi, ‘teknikolor’ dinozorların gereğince korkutucu olmadığını söyledi.”

4. Bir dinozoru klonlamaktan çok uzağız

Getty Images

Jurassic Park’ın temelinde dinozorların klonlanması yatıyor. Lakin bilim insanları bunun şimdi yapılamayacağını kararlı bir formda söylüyor.

Bunun sebebi de o kadar yıl evvelki dinozor DNA’larına ulaşılamıyor olması.

Londra Doğal Tarih Müzesi’nden paleontolog Paul Barrett, “Bildiğimiz kadarıyla uzun müddet dayanamıyor. Bildiğimiz en eski fosil DNA’sı 2 milyon yıllık ve bu DNA bakteri, toprak, mantar üzere şeylerden” diyor.

DNA’sına ulaşılabilen en yaşlı insan ise 50 bin yıl evvel ölmüştü.