Sınav Yaklaşıyor!

Yaklaşan imtihanla hem öğrencilerin hem annebabaların hem de öğretmenlerin heyecanı yavaş yavaş artıyor. “ Geçenlerde deneme imtihanında heyecandan bildiğim soruyu kaçırdım!” “Bizim çocuk bugünlerde çok hudutlu, yanına yaklaşılmıyor.” “Anne imtihanlardan evvel kalbim fırlayacak üzere hissediyorum.” cümlelerini daha çok duyuyoruz. Bu üzere fizikî belirtiler, his ve niyetler çocuğu imtihana girecek ailelerin birçoklarının temel problemlerini oluşturmaktadır.

8. Sınıfta okuyan çocuğu olan tüm ailelerin bildiği üzere 26-27 Kasımda TEOG (Temel Eğitimden Ortaöğretime Geçiş) imtihanlarının birinci ayağı yapılacak. Bu imtihanda gösterilen yüksek muvaffakiyet hem öteki imtihan için motivasyon kaynağı olacak hem de yeterli bir lise için basamak olacaktır. Her aile çocuğunun düzgün puanlar almasını, tahminen de kendi ulaşamadıkları noktalara çocuklarının ulaşmasını can-ı gönülden istemektedir. Maalesef ülkemizde var olan ağır imtihan programları sebebiyle çocukların %65-70’ i hayatının belirli bir devrinde imtihan telaşıyla karşılaşmaktadır. Bu sayı ABD de %20 üzere bir oranda kalmaktadır.

Çocuğunuzun imtihan tasasını ağır bir halde yaşadığını nasıl anlarsınız? İmtihan derdi bir öğrencinin eğitim-öğretim hayatı boyunca biriktirdiği bilgiyi imtihan sırasında aktif kullanmasına mahzur olacak kadar yüksek korku seviyesidir. Yani kritik nokta korkunun çocuğun performansını makûs etkilemesidir. Zira muhakkak bir seviyede tasayı imtihana hazırlanan her çocuk yaşar ve hatta bu yaşanılan telaş; konsantrasyonu, motivasyonu, uyanıklığı ve performansı daha düzgün tesirler. Çocukta aşağıdaki problemlerin varlığı imtihan korkusunun göstergelerindendir: İmtihan sırasında “Çalıştıklarım boşa gitmiş üzere hissediyorum. Hudutlu oluyorum. Oda üzerime yanlışsız geliyor üzere hissediyorum. Ben bu soruları yapamam, aptalın tekiyim. Kalp atışlarım hızlanıyor ve sıkıntı nefes alıyorum. Yapamadığım sorunun yanıtı imtihandan çıkar çıkmaz aklıma geliyor.” Üzere cümleler aklından geçebilir. Fizikî olarak; baş ağrısı, bulantı ve ishal, sersemlik, bayılma, ağız kuruması ve çok terleme belirtileri görülebilir. Duygusal olarak; çok dehşet hissi, hayal kırıklığı, öfke, depresyon, çaresizlik hisleri, denetim edilemeyen ağlama ve gülme nöbetleri belirtileri görülebilir. Bilişsel ve davranışsal olarak; imtihanlardan ve toplumdan kaçınma davranışları, konsantrasyon zorluğu, kendi kendine negatif şeyler söylemek, diğerlerini kendisiyle karşılaştırmak ve çalıştıklarının boşa gidiyor fikirleri olabilir.

Gelelim bu ağır korkuyu azalmak için neler yapabileceğinize;

  1. Faal bir formda nasıl çalışacağınızı öğrenmelisiniz. Hususların sınavdaki yüklerini, her bahse nasıl çalışacağınızı bilerek sistematik bir formda çalışırsanız kendinizi daha rahat hissedersiniz.

  2. Sistemli bir formda deneme imtihanlarına girmelisiniz. Böylelikle imtihan anında yaşadığınız dert seviyesi vakitle azalacaktır.

  3. Gevşeme tekniklerini öğrenin. İmtihan sırasında ya da çabucak öncesinde yapabileceğiniz rahatlama teknikleri vardır. Bunlar derin ve yavaş nefes almak, kaslarını gevşetmek, gözlerini kapatmak ve olumlu şeyler düşünmek üzere tekniklerdir.

  4. Yemek yemeyi ve bir şeyler içmeyi unutmayın. Zihninizin ful kapasite çalışması için sistemli bir beslenme alışkanlığınız olmalıdır. Gazlı ve kafein içeren içeceklerden tasayı arttırdığı için kaçınmalısınız.

  5. Tertipli antrenman yapmalı ve uyku sisteminize dikkat etmelisiniz.

  6. Öğrenme zahmetini ihmal etmeyin. Örneğin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu ya da Özgül Öğrenme Zahmeti olan çocuklarda altta yatan sebep düzletilmeden öbür çocuklarla birebir performansın beklenmesi tasayı arttırır.

  7. Şayet bu tedbirlere karşın tasanız imtihan performansınızı etkiliyorsa bir profesyonele başvurmanız gerekmektedir.

Son olarak ailelere birkaç tavsiye ile yazımı bitirmek istiyorum. Lütfen çocuklarınıza inanın ve güvenin! Ailelerin birden fazla çocuklarından daha korkulu. Bu dertlerini çocuklarına yansıtmadıklarını düşünseler de yansıtıyorlar. Çocukları onların muvaffakiyet beklediklerini ve başarısız olmaları durumunda hayal kırıklığı yaşatacaklarını biliyor. İnanın bu imtihandan daha büyük bir sorumluluk! Hele de hayata adımlarını yeni yeni atan bir çocuk için ailesini hayal kırıklığına uğratmak, onların gözünde değersizleşmek en büyük endişeleridir. Bu nedenle çocuğunuza inancın, kaygılanmayın. Onların gereğince verimli çalışması için uygun ortamı sağlamaya çalışın. Her vakit yanında olduğunuzu, imtihan sonucu ne olursa olsun onu seveceğinizi hem sözlerinizle hem de davranışlarınızla belirtin.

Şimdiden imtihana girecek tüm öğrencilere muvaffakiyetler diliyorum. Haftaya görüşmek üzere..