Sporcu Ebeveyni Müsabakada Nasıl Davranmalı?

Ebeveynler için çocuklarını bir spor karşılaşmasında izlemek gerilimli bir olay olabilmektedir. Ebeveyn ve çocuk ortasındaki duygusal bağ, karşılaşmanın gerilimi ile birlikte kimi ebeveynlerin karşılaşmayı izlerken gerçekleştirdikleri kimi uygusuz davranışları örneğin koçla, diğer çalışanlarla ya da diğer çocukların ebeveynleriyle tartışmak üzere açıklayabilmektedir. Tanınan medyada bu şekil olayları, ebeveyninin çocuğunu spor aktivitesi esnasında izlerken sergilediği uygunsuz halleri vakit zaman gözler önüne sermektedir. Örneğin maçtaki bir görevliyi tekmelemek, küfür etmek, kavga-arbede çıkarmak, koça saldırmak üzere. Öte yandan kimi çalışmalar gençlerin ebeveynlerinin kendilerini izledikleri esnada nasıl davranmalarını tercih ettiğine yönelik incelemelerde bulunmuştur.

Ebeveynler genç atletler için bir gerilim kaynağı olabilmekte, atletin tükenmesine ve sporu bırakmasına neden olabilmektedir. Omli ve Wiese-Bjornstal (2011) 7-14 yaş ortası çocuklarla yaptıkları çalışmada ebeveynlerin spor karşılaşmalarında nasıl davrandığını ve çocukların onların nasıl davranmasını istediğini araştırmıştır. Çocukların destekleyici ebeveynlerinden bekledikleri dikkatli ve sessiz bir izleyici olmaları, neşeli, yüreklendirici, ödüllendirici ve empatik olmalarıdır. Çocuklar ebeveynin dikkatle karşılaşmayı takip etmesi, sessizce izlemesi ve hislerine hakim olması, karşılaşmayı izlemekten keyif almaları, alkış tutmaları, yalnızca kendi çocuklarının değil tüm kadronun başarısını desteklemeleri, kaybetseler bile takviyelerini sürdürmelerini, âlâ performansları için ödüllendirici, övücü kelamlar söylemelerini ve gereğince başarılı olamayan atletleri da düşünerek kazanma sevincini denetimli tutmalarını tercih etmektedir.

Talepkâr bir koç üzere davranan ebeveynler ise daima buyruklar ve tavsiyeler verir ve eleştiride bulunur. Örneğin, karşılaşmada topu at, şuraya koş, şöyle vur üzere yönlendirmelerle adeta bir koç üzere müdahalede bulunurlar. Atletler maç esnasındaki eleştirilerden olumsuz etkilenirler, buna da ebeveynler dikkat etmelidir. Nihayetinde, çocuklar ebeveynlerinin yan tarafta bulunan bir koç üzere davranmasını istemezler. Çılgın bir taraftar üzere davranan ebeveynler ise koçlarla ya da diğer yöneticilerle ufak şeyler için tartışır, bağırır, suçlamada bulunur ve oyunu bozar. Görüldüğü üzere ebeveynler karşılaşma esnasında değerli bir dayanak kaynağı olabileceği üzere değerli bir gerilim kaynağı da olabilmektedir. Çocukların ebeveynlerden beklentisi karşılaşmaya katılmaları, dikkatlice ve sessizce izlemeleri ve uygun anlarda sevinçlerini göstermeleridir